Sunday, October 3, 2010

جدی گرفتن دنیا

هرکسی رو باید همونقدر جدی بگیری که تو رو جدی میگیره. این یادت باشه! اگه غیر از این عمل کنی زندگیت رو تباه کرده‌ای. یا بیخودی عاشق میشی یا دل کسی که عاشقت شده رو میشکنی. یا خراب میشی یا خراب میکنی. معنی واقعی زندگی رو تنها در صورتی میفهمی و مزه‌ی شیرینش رو میچشی و به دیگران میچشونی که چنین کنی و اگر غیر از این باشه عمرت رو به بطالت و جهالت گذرونده‌ای.
خدایا! توفیقم بده اونچه به زحمت و با خون دل بصورت تجربه به دست آورده‌ام رو نه تنها به رایگان در اختیار دیگران قرار بدم که خودم هم در درجه‌ی اول به طور کامل به اون عمل کنم. توفیق بده تویی که بیش از هرکسی منو جدی گرفته‌ای و میگیری رو بیش از همه کس جدی بگیرم و دنیایی که هیچوقت منو جدی نگرفت رو هیچوقت جدی نگیرم. آره، باید اینطور عمل کرد تا خوشبخت شد.

4 comments:

عندلیبان said...

اگه خدا جدی می گرمون به خاطر اینه که اون می دونه چقدر جدی هستیم

Jaackov Smirov said...

درسته. اما متأسفانه خیلی از ما خودمون رو جدی نمیگیریم. الذین اتخذوا دینهم لعباً و لهواً و غرتهم الحیوة الدنیا...
تشکر مجدد که به بلاگ خودتون سر زدید و نظر دادید و از تنهایی درم آوردید.

Ali-MSH said...

سلام دوست عزیز
واقعا خیلی از ماها این را میدونیم ولی بهش عمل نمیکنیم چراش را شاید خودمون هم ندونیم ولی امیدوارم این دعای شما در حق همه ماها مستجاب بشه
پیروز و موفق باشید

Jaackov Smirov said...

سلام علی آقا
ممنونم که تشریف آوردید و نظر دادید
امیدوارم بتونیم به یافته‌هامون عمل کنیم. غفلت، ظاهر پسندی، فراموشی و غیره شاید جزو عواملی باشند که در این عمل نکردن تأثیر میذارند
در هر صورت ممنون
منم میام به بلاگ شما سر میزنم، ولی خیلی وقته دیگه چیزی اونجا ننوشته‌اید
امیدوارم موفق باشید